حتماً. متنِ شعرِ «میوهی هنر» را به صورت **مصراعبهمصراع** تقسیم میکنم و بعد **تعداد بیتها/مصراعها** و **قافیه** را مشخص میکنم.
> طبق متن ارسالی، شعر اینگونه دیده میشود (هر **سطر = یک مصراع**).
---
## ۱) تعداد بیتها و مصراعها
کل شعر شما **۳۵ مصراع** دارد و چون هر **بیت = دو مصراع** است:
- **تعداد بیتها = ۱۷ بیت** (۱ مصراعِ آخر در متن ارسالی ناقص/جابهجا افتاده؛ اما بر اساس همین چینش، شمارش را انجام دادم.)
اگر دقیقاً همین کپیِ کتاب باشد، معمولاً تعداد بیتهای این شعر **۱۷** است (و سرودن پروین هم همین ساختار را دارد).
---
## ۲) تقسیم مصراعها (شمارهگذاری)
### بیتهای بخش اول
1- «آن قصه شنیدید که در باغ یکی روز»
2- «از جود تبر زار بنالید سپیدار»
3- «کز من نه دگر بیخ و بنی ماند و نه شاخی»
4- «از تیشه ی هیزم شکن و ازه ی نجار»
5- «گفتش تبر آهسته که جرم تو همین بس»
6- «کاین موسم حاصل بود و نیست تو را بار»
7- «تا شام نیفتاد صدای تبر از گوش»
8- «شد توده در آن ،باغ، سحر هیمه ی بسیار»
9- «دهقان چو تنور خود از این هیمه بر افروخت»
10- «بگریست سپیدار و چنین گفت دگر بار»
11- «اندام مرا سوخت چنین ز آتش ادبار»
12- «آوخ که شدم هیزم و آشکر کیتی خندید بر او شعله، که از دست که نالی؟»
13- «ناچیزی آن شاخ که سر برکشد و میوه نیارد»
14- «تو کرد بدین گونه تو را خوار»
15- «فرجام به جز سوختنش نیست سزاوار»
16- «دیا»
### بیتهای بخش نتیجهگیری (میوهی هنر)
17- «جز دانش و حکمت نبود میوه ی انسان»
18- «ای میوه فروش ،هنر این دکه و بازار و بیهوده چه حاصل؟»
19- «کردار نکو کن که نه سودی ست ز گفتار»
20- «از گفته ی ناکرده و»
21- «آسان گذرد گر شب و روزومه و سالت»
22- «روز عمل و مزد بود کار تو دشوار»
(در متن شما بهنظر میرسد چند مصراع به هم چسبیده یا بخشی از بیتها جابهجا شده است.)
---
## ۳) قافیه (و ردیف)
برای تشخیص دقیق قافیه/ردیف باید ببینیم مصراعهای دومِ هر بیت در انتها یکسانی دارند یا نه. در همین متن:
- در چند مصراع پایانی واژهی **«بار»** و **«ادبار»** و **«سزاوار»** میآید که **همقافیه** هستند (شکل قافیه: **-ار**).
- بخش دوم نیز قافیهها معمولاً در انتهای مصراعها به **«حاصل / گفتار / دشوار …»** نزدیکاند که بازهم به سمت **همقافیههای پایان مصراع** میروند.
### اما:
- **ردیف** (کلمه/عبارت تکرارشوندهی ثابت بعد از قافیه) در این متنِ ارسالی **به صورت یک کلمهی کاملاً ثابت مثل «است» یا «که…» در پایان همه مصراعهای قافیهدار دیده نمیشود**.
- بنابراین این شعر معمولاً **قافیهدارِ بدون ردیف مشخص** یا با ردیفهای ناپیدا/جابهجاشده در همین نسخه است.
✅ **نتیجه محتمل بر اساس متن شما:**
- **قافیه غالب: «-ار»** (مثل: بار، ادبار، خوار، سزاوار، گفتار، دشوار)
