انشا درمورد پنجره ادبی و توصیفی معرکه میدم

زمانی که غمگین هستیم کنار پنجره می رویم و خیره می شویم به فضای روبرویمان و فقط فکر می کنیم به آنچه بر سرمان آمده است.جسممان در کنار پنجره است اما روحمان خدا می داند در کجا و به یاد چه کسی پرسه می زند.چه دردهای ناگفته ای که در کنار پنجره با سکوت گفته ایم و کسی از آن ها آگاه نیست. موفق باشی♡ معرکه یادت نره:)