فرمول نهاد و مفعول و متمم فقط و فقط در شعر بگین

نهاد : ما در مورد نهاد کسی یا چیزی است که در مورد آن خبر میدهییم مفعول : مفعول گروه اسمی است که پس از آن آن نشانه ' را 'می‌آید یا بتوانیم آن نشانه را به آن بیفزاییم متمم : متمم کلمه بعد از حرف های اضافه مثل ' از ، به ، در ، و و..... ' متمم مشخص می‌شود

نهاد برای پیدا کردن نهاد به اوّلِ فعل، «چه چیزی؟» یا «چه کسی؟» اضافه می کنیم و نهاد را به دست می آوریم؛ مانند: درویش، آخرتش را به دنیا دربازد.=چه کسی دربازد؟درویش ، نهاد است راه شناخت مفعول: به اول فعل، (چه چیز را؟ یا چه کسی را؟) اضافه می کنیم، اگر معنی بدهد آن فعل نیاز به مفعول دارد و مفعول در جواب (چه چیز را؟) یا (چه کس را؟) می آید؛ مانند: خوب جهان را ببین ← چه چیز را ببین؟ ← جهان را ← جهان = مفعول متمم متمم مانند نهاد، مفعول، مسند یکی از نقش های دستوری است که توضیحی بیشتر درباره جمله می دهد. * متمم بعد از حرف اضافه قرار می گیرد؛ مانند: «دل شود گر به علم بیننده». به «حرف اضافه» علم «متمم». - حروف اضافه عبارتند از: به، با، بی، بدون، مگر (= به معنی جز)، از بهر، بهرِ، برایِ، از برایِ، سویِ، به سویِ، ا ندر، به منظورِ، ب وسیله یِ، به سانِ، به کردارِ، مانند، همانند، همچو، همچون؛ -  گاهی قبل و بعد متمم حرف اضافه می آید؛ مثل: مهتری گر به کام شیر در، است.← به «حرف اضافه» ، کام شیر «گروه متممی» ، در «حرف اضافه». گاهی حرف «را» به معنی «از» ، «به» ، «برای» به کار می رود؛ در این صورت، اغلب واژه ی قبل از «را» متمم می شود؛ مثل: لیکن چنان مگو صبا را خبر شود.← صبا «متمم» ، را (= به) حرف اضافه (به صبا) بفرما تاج فراموش نشه