در یکی از روزهای سرد زمستانی وقتی همراه با دیگر دوستانم در خیابان مشغول بازی بودیم مادرم من را صدا زد و گفت می خواهد مطلب مهمی را برایم توضیح بدهد. وقتی وارد خانه شدم تا می خواستم به میوه های روی میز دست بزنم و مشغول خوردن شوم ناگهان مادرم گفت سریع برو و دستهایت را با آب و صابون بشور و بعد بیا تا مطلب مهم را برایت بگویم.
در کنار مادرم نشستم و گفتم بله مادر من منتظرم تا ببینم شما چه کار مهمی با من دارید. مادرم شروع به صحبت کرد و گفت که از طریق تلویزیون و خبرها شنیده است که ویروسی در کمین است و همه مردم باید مراقب باشند و به نکات بهداشتی دقت کنند تا در کنار هم بتوانند آن را شکست بدهند. مادرم تا حدی که از خبرها و شنیده ها آگاه بود من را در جریان گذاشت.
فردای همان روز به مدرسه رفتم و کم بیش دوستانم در این مورد پراکنده صحبت های را میکردند ولی مدیر مدرسه و خانمی که از بهداشت آمده بود سر صف گفت بچه ها همانطور که می دانید خبرهای در مورد ویروس کرونا این ویروس جدید در تلویزیون و رسانه ها شنیده شده است ولی می خواهم کمی شما را با آن آشنا کنم تا بتوانید بهتر از خودتان مراقبت کنید.
در صحبت های مربی بهداشت اینگونه شنیده می شد که دیگر نمی توانیم با خیالی راحت به بیرون از خانه برویم و بازی کنیم و حتما باید در بیرون ماسک بزنیم و هر روز چندین بار دستهایمان را با آب و صابون بشوییم و مواد ضدعفونی کننده همراهمان داشته باشیم
از آن روز به بعد تقریبا ماههای زیادی است که می گذرد و این ویروس همچنان جان مردم عزیزمان را میگیرد. کاش همه در کنار هم بهداشت را رعایت کنیم و ماسک بزنیم تا هر چه سریع تر ویروس کرونا از میان برود و ما بتوانیم مثل گذشته به دیدن پدربزرگ و مادربزرگهایمان برویم و آن را ببوسیم..
