خیلی گشنگ و با احساس نوشتی
اگه خواستی میتونی برای آدمه اش بنویسی
از میان بوتههای سبز عبور میکنم، زردی تابستانی که از دل سرسبز میجوشد. جنگلهای گذر را حس میکنم، به قدر دربارة آن میگوید.
درختی که گاهها را در آغوش میکشد، و به یاد میآورم که چقدر زیباست. صدای لطیف باد در میان شاخهها، دلنشین است و احساس آرامش را به من منتقل میکند.
احساس میکنم که در دل جنگل میتوانم با طبیعت همصحبت شوم. هر درخت، هر گل، هر پرندهای که در اطراف میبینم، داستانی برای گفتن دارد.
در دلم، امیدی به زندگی دوباره زنده میشود. اینجا، در دل جنگل، میتوانم خودم را پیدا کنم. طبیعت با زیباییاش به من یادآوری میکند که زندگی چقدر ارزشمند است و هر لحظهاش را باید گرامی بدارم.