یکی میشه خیلی خوب واسم لای نفی و لای نهی رو توضیح بده با قواعدش

لای نفی (لای نفی) این لای برای انکار یا نفی کردن یک فعل به کار میره و معمولا قبل از فعل میاد معنی‌اش میشه نمی‌توان یا نباید که نمی‌توان بیشتر مد نظر است. ساختار: لای + فعل (معمولاً در زمان‌های گذشته یا حال) معنی:انکار توانایی یا امکان انجام کار مثال: لای رفتن نیست (نمی‌توان رفت) نکته مهم:این لای همیشه با فعلی که در آن زمان گذشته یا حال است میاد و معنی نمی‌توان میده. لای نهی (لایِ نَهی) این لای برای نهی یا ممانعت از انجام کاری به کار میره و معنی نباید یا نمی‌شود میده. ساختار:لای + فعل (معمولاً در زمان‌های آینده یا امری) معنی: ممانعت یا منع انجام کار مثال:لای ورود نیست (نباید وارد شد) نکته مهم: این لای بیشتر برای جلوگیری از انجام کاری استفاده میشه و معنی نباید میده. تفاوت‌های مهمش اینه که لای نفی:انکار توانایی (نمی‌توان) لای نهی:ممانعت از انجام کار (نباید) زمان فعل:لای نفی با گذشته/حال، لای نهی با آینده/امر معنی:نفی = نمی‌توان، نهی = نباید مثال‌: لای دیدن نیست (نمی‌توان دید) -> نفی لای حرف زدن نیست(نباید حرف زد) -> نهی لای رفتن نیست (نمی‌توان رفت) -> نفی لای ماندن نیست (نباید ماند) -> نهی

من مردم تا یاد گرفتم

سلام هردو لا برسر فعل میان ولی لای نفی وقتی بر سر فعل میاد اِعراب فعل رو تغییر نمیده مثلا فعل اذهبُ وقتی لای نفی میاد بالا سرش هیچ تغییری نمیکنه و فقط میشه لا اذهبُ و تنها تاثیری که روی فعل میزاره روی معنی فعل هس که فعل رو منفی میکنه مثلا میروم رو میکنه نمی روم ولی بحث لای نهی اینه که وقتی لای نهی میاد بالاسر فعل اِعراب فعل رو ساکن میکنه و یا اگه آخرش نون داشته باشه نون رو حذف میکنه مثلا -ُ روی اذهبُ حذف میشه یا تذهبون میشه تذهبوا یعنی نون حذف میشه تفاوت بعدی معنی فعل هس که در لای نهی دوتا حالت داره اگه لای نهی بر سر فعل مخاطب یعنی صیغه های انتَ،انتِ،انتم،انتن،انتما بیاد حالت امر منفی داره مثل نرو،نزن،نخواب ولی درحالت دوم که لای نهی برسر انا و نحن یا صیغه های غایب مثل هو،هی،هم،هن،هما میاد توی ترجمه یدونه نباید میاریم مثل من نباید بروم،ما نباید برویم، او نباید برود