ضربالمثل "زبان سرخ سر سبز میدهد بر باد" به این معنی است که گاهی صحبتهای بیپروا و بیاحتیاط میتواند به فرد آسیب برساند یا او را به خطر بیندازد. برای بازآفرینی این ضربالمثل، میتوان داستانی کوتاه یا مثالی را بیان کرد که این مفهوم را به خوبی نشان دهد.
لطفا به داستان زیر توجه کنید:
روزی روزگاری، جوانی به نام امیر بود که بسیار شیرینزبان و تندخو بود. او همیشه در جمع دوستانش از دیگران انتقاد میکرد و بیمحابا سخن میگفت. در یکی از روزها، در مهمانیای که خانوادهاش برگزار کرده بودند، او به شوخی به پسر همسایه گفت که شما هیچ وقت موفق نخواهید شد چون همیشه در کارهای خود تنبل هستید.
دوستان امیر خندیدند، اما پسر همسایه که تحت تأثیر این سخن قرار گرفته بود، تصمیم گرفت به امیر ثابت کند که اشتباه میکند. او شروع به تلاش بیشتر در درس و فعالیتهایش کرد و در نهایت توانست در دانشگاه قبول شود و به موفقیتهای زیادی دست یابد.
امیر که از این موضوع باخبر شد، احساس کرد که با زبان بیپروا و شوخیهایش، به جای تشویق دیگران، به آنها آسیب زده است. او فهمید که گاهی اوقات بهتر است که انسان در کلام خود احتیاط کند و به جای انتقاد، تأکید بر نقاط قوت دیگران داشته باشد.
این داستان نشان میدهد که سخنان بیدقت و بیمحابا میتواند عواقب ناگواری داشته باشد و اگر انسان نتواند زبانش را کنترل کند، ممکن است به خود و دیگران آسیب برساند. پس بهتر است همیشه در صحبتهای خود دقت کنیم و به احساسات دیگران احترام بگذاریم.