غلاف میلین، که به دور برخی از نورونها پیچیده شده است، نقش مهمی در حفظ هم ایستایی مایع اطراف نورونها دارد. این غلاف از لایههای چربی و پروتئین ساخته شده و به عنوان یک عایق عمل میکند. در زیر به چگونگی این فرآیند اشاره میکنیم:
1. **عایق الکتریکی**: غلاف میلین کمک میکند تا جریان الکتریکی که در نورونها اتفاق میافتد، به صورت مؤثرتری منتقل شود. این مسئله باعث میشود که پتانسیلهای عمل سریعتر و با کمترین اتلاف انرژی فرستاده شوند و در نتیجه عملکرد نورونها بهینهتر شود.
2. **کنترل تبادل یونها**: غلاف میلینی باعث میشود که فضاهای بین نورونها (فضای بینسلولی) کمتر در معرض تبادل مستقیم با مایعات اطراف قرار گیرند. در واقع، غلاف میلین مانع از نفوذ مستقیم مایعات و یونهایی میشود که میتوانند بر روی فعالیت الکتریکی نورون تأثیر بگذارند، بنابراین هم ایستایی مایع اطراف نورون حفظ میشود.
3. **افزایش سرعت انتقال سیگنال**: غلاف میلین به نورونها اجازه میدهد تا سیگنالها را با سرعت بیشتری از طریق «پرش» سیگنالها از یک گره (گره رانویه) به دیگری منتقل کنند. این امر به طور غیرمستقیم به حفظ هم ایستایی در مایعات اطراف نورونها نیز کمک میکند؛ زیرا نوسانات کمتری در پتانسیلهای الکتریکی نورون رخ میدهد و در نتیجه تأثیر بر مایعات اطراف کاهش مییابد.
در نتیجه، غلاف میلین با ایفای نقش عایق و کنترل بر روی تبادل یونها، به حفظ ثبات شرایط مایع اطراف نورونها کمک میکند که این برای عملکرد صحیح سیستم عصبی بسیار حائز اهمیت است.