قضیه دو شرطی را میتوان به صورت «اگر و تنها اگر» تعریف کرد. به عبارت دیگر، یک قضیه دو شرطی زمانی صحیح است که هر دو شرط آن یا هر دو درست یا هر دو نادرست باشند.
برای بیان یک قضیه دو شرطی به عنوان مثال، فرض کنید:
"یک عدد صحیح است اگر و تنها اگر زوج باشد.»
این جمله به این معناست که اگر عدد صحیح است، حتماً زوج است و اگر زوج نیست، نمیتواند صحیح باشد. در دو طرف جمله ترکیب درستی از دو جمله شرطی و برعکس آنها آمده است.