ضربالمثل «زبان سرخ سر سبز میدهد بر باد» به معنای این است که گاهی اوقات صحبت کردن یا بیان کردن نظرات و احساسات صریح و بیپرده میتواند عواقب سختی را به دنبال داشته باشد. این مثل به ما یادآوری میکند که باید در بیان نظرات و احساسات خود احتیاط کنیم، زیرا ممکن است باعث ایجاد مشکل یا آسیب به خودمان شود.
برای بازآفرینی این ضربالمثل، میتوان به یک داستان کوتاه اشاره کرد:
روزی روزگاری جوانی به نام سارا زندگی میکرد. سارا دختر باهوش و نیکی بود که همیشه روزهایش را درباره مشکلاتی که در مدرسه برایش پیش میآمد، با دوستانش صحبت میکرد. او به خاطر صداقت و احساساتش در بیان مسائل، همیشه در جمع دوستانش مورد احترام بود.
اما یک روز، سارا نظری داشت درباره معلمشان که به عنوان یک اشتباه بزرگ توسط او بیان شد. او که میخواست حقایق را بگوید، آنها را بدون فکر و احتیاط مطرح کرد. این حرفها باعث ناراحتی معلم و حتی ناراحتی دوستانش شد. بلافاصله پس از آن، سارا متوجه شد که با صداقت و احساساتی که به زبانی بیپروا بروز داده، نه تنها رابطهاش با معلمش را آسیبپذیر کرده، بلکه تأثیر منفی بر دوستیهایش گذاشته است.
پس از آن رخداد، سارا فهمید که هر سخنی که میگوید، باید با دقت و فکر بیشتر بیان شود. او آموخت که بعضی اوقات بهتر است برخی از نظرات را در دل نگه دارد تا از عواقب ناخواسته جلوگیری کند. به این ترتیب، او یاد گرفت که باید کلماتش را هوشیارانه انتخاب کند، زیرا زبان سرخ میتواند سر سبز را به باد دهد.
این داستان میتواند به خوبی مفهوم ضربالمثل «زبان سرخ سر سبز میدهد بر باد» را بیان کند و به دانشآموز یادآوری کند که هر کلامی که میگوییم، عواقبی خواهد داشت.