در مواد مولکولی که جرم مولی مشابهی دارند، نقطه جوش میتواند تحت تأثیر نوع و شدت نیروهای بین مولکولی قرار گیرد. به طور کلی، این نیروها شامل نیروهای واندروالسی، پیوند هیدروژنی و نیروهای قطبی-قطبی هستند.
1. **نیروهای واندروالسی**: این نیروها به عنوان نیروهای جاذبه ضعیف بین مولکولها عمل میکنند و معمولاً به جرم مولی بستگی دارند. به این معنی که با افزایش جرم مولی، این نیروها نیز افزایش مییابند.
2. **پیوند هیدروژنی**: این نوع از نیروهای بین مولکولی قویتر از نیروهای واندروالسی هستند. اگر یک مولکول دارای پیوند هیدروژنی باشد، نقطه جوش آن به طور قابل توجهی افزایش مییابد. به عنوان مثال، آب (H₂O) با وجود جرم مولی مشابه با دیاکسید کربن (CO₂)، به دلیل وجود پیوندهای هیدروژنی در آب، نقطه جوش بالاتری دارد.
3. **قطبی بودن مولکول**: اگر یک مولکول قطبی باشد، معمولاً در مقایسه با مولکولهای غیرقطبی با جرم مولی مشابه، نقطه جوش بالاتری دارد زیرا نیروهای جاذبه بین مولکولهای قطبی قویترند.
بنابراین، زمانی که مواد مولکولی با جرم مولی مشابه بررسی میشوند، نوع و شدت نیروهای بین مولکولی میتواند تأثیر زیادی بر روی نقطه جوش آنها بگذارد. به عبارت سادهتر، اگر نیروهای بین مولکولی در یک ماده قویتر باشد، آن ماده نقطه جوش بالاتری خواهد داشت، حتی اگر جرم مولی با ماده دیگری مشابه باشد.
