لطفاً اگه انشا دارین برام بفرستین

مقدمه:باران یکی از با ارزش ترین نعمت های خداوند است. این نعمت اگر روزی نباشد بشر نیز نابود می شود تنه انشا: باران همواره نعمت با ارزش خداوند است که از ابرها حاصل می شود. باران از برخورد ابرها و ارتعاشاتی که در آن ها صورت می گیرد حاصل می شود. در بعضی از نقاط ایران به دلیل نزدیکی به دریا باران بیشتری می بارد مانند مناطقی چون گیلان و مازندران. اما مناطق مرکزی ایران به دلیل خشکی و دوری از دریا همواره با کمبود باران و کم آبی رو به رو هستند. صدای باران برای این مناطق بسیار دلنشین تر است هر چند که باران برای مناطق شمالی نیز سرشار از شعف و سرور است. وقتی باران می بارد صدای نم نم باران که بر برگ های درختان می خورد احساس بسیار زیبایی در من ایجاد می کند. باران وقتی می بارد بوی خاک را بلند می کند که با آن صدا، من را به زیباترین رویاهایم می برد. صدای باران همواره این احساس را تلاقی گر است که اگر روزی نباشد بشر چه خواهد کرد باران باعث رویش درختان و مزارع و پر شدن آب های زیرزمینی است و نقش بسیار مهمی در تامین آب شیرین زمین دارد. باران گاه به صورت نم نم است و گاه انقدر شدید می شود که باعث آب گرفتگی معابر و سیل می شود. سیل یک بلای طبیعی است که گاهی گریبان گیر انسان ها می شود و صدمات جبران ناپذیری را به بار می آورد. صدای باران هرگاه بسیار شدید شود. در من ترسی را ایجاد می کند که مبادا به سیل منجر شود. ولی در بیشتر مواقع از صدای نم نم باران لذّت می برم و احساسی سرشار از آرامش را به روح ام تزریق می کند. نتیجه گیری: باران یکی از با ارزش ترین نزولات خداوند است. صدای آن بسیار دلنشین است، زیرا نمایانگر حاصل خیزی و رشد گیاهان و درختان است. باران سرشار از عشق و محبت است. انشا صدای باران – پایه هشتم نزدیک صبح بود، همه جا صدای باران پیچیده بود، قطره های کوچک باران به روی سقف شیروانی خانه ی روستایی بر خورد می کردند و پس از اندکی به طرف پایین سرازیر می شدند. ساکنان خانه خوشحال از این باران کنار بخاری گرم نشسته، به صدای باران گوش می کردند و خدا را شاکر بودند. در بیرون از خانه کف زمین به خاطر بارش باران، گِلی شده بود و جوی های کوچک پر شده از آب باران را همه جا دیده می شد. خانه در وسط جنگل قرار داشت و اطراف پر از درخت هایی بود که دیگر برگی برای شان نمانده بود و باران آخرین برگ ها را هم از شاخه ها جدا کرده و بر زمین فرش می کرد. این بار صدای باران را می شد از بر خوردشان با شاخه های درخت، برگ های روی زمین و جوی های کوچک آب شنید. در امتداد جنگل، ساحل زیبا و سپس دریا قرار داشت. باران این جا هم حضور داشت و صدایش در فضا طنین انداز شده بود. شن های ساحل خیس از باران بودند و دریا نا آرام بود. هر چند لحظه یک بار موج های بزرگی روی آب دریا شکل می گرفتند و خود را به ساحل رسانده و دوباره به دریا بر می گشتند. قطره های باران از آسمان به روی دریا می چکیدند و با موج ها یکی می شدند. هیچ قایقی در دریا دیده نمی شد و تمام ماهیگیران در خانه های شان منتظر آرام شدن دریای متلاطم بودند. ساعت ها گذشت تا بالاخره باران بند آمد و دریا آرام گرفت. صدای باران قطع شد و این بار صدای پرنده ها بود که در دریا، ساحل و جنگل طنین انداز شد. خورشید طلوع کرده بود و انوار طلایی اش طراوت و تازگی طبیعت پس از باران دیدنی تر کرده بود. —————————— انشاء در مورد باران شماره ۱ —————————– صدای نم نم باران خواب را از چشمانم ربوده بود . هر کاری کردم نتوانستم چشمان منتظرم را با شهر خواب آلود همراه سازم . از جايم بلند شدم . آرام آرام به سمت حياط حرکت کردم . صدای چک چک باران نزديک و نزديکتر می شد . فضا مملو از بوی باران شده بود . وقتی به حياط رسيدم با آهنگ باران همراه شدم. چشمها را بايد شست جور ديگر بايد ديد چترها را بايد بست زير باران بايد رفت فکر را ، خاطره را زير باران بايد برد با همه مردم شهر زير باران بايد رفت دوست را زير باران بايد ديد عشق را زير باران بايد جست هرکجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره ، فکر ، هوا عشق ، زمين مال منست وقتی همنفس باران شدم خودم را بدستش سپردم . حال برخورد قطرات باران را به صورتم حس ميکردم . هر قطره از باران جان تازه ای به کالبدم می دميد و زخمهای دلم را با هر ترنمش تسكين می داد . سر مست باران گشته بودم احساس عجيبی داشتم يك نوع احساس سبکی … دستانم را به سوی خدا بلند كردم و چشمانم به آسمان دوخته شد . ناگهان درهای آسمان باز گشت . صيحه ای از دل آسمان بلند شد و بر قلبم نشست . برخيز و روحت را با باران نگاهت جان تازه ای بخش . نوری از آسمان بر قلبم فرود آمد و قطرات اشك بر بستر خشك تنهايی ام جاری گشت . حرفهايم را با او زدم و تمام دردها را با او گفتم … بفرما ورقه شو گم کرده بودم تایپ کردم