برای مقایسه نقطه جوش ترکیبات ذکر شده (H₂O، NH₃، HF و C₂H₅OH)، باید به نوع و شدت پیوندهای بین مولکولی آنها توجه کنیم.
1. **H₂O (آب)**:
نقطه جوش آب بسیار بالا است (100 درجه سانتیگراد) و دلیل آن وجود پیوندهای هیدروژنی قوی بین مولکولهای آب است. این پیوندها به دلیل وجود اتم اکسیژن (الکترونگاتیوی بیشتر) و اتمهای هیدروژن شکل میگیرند و باعث میشوند که مولکولهای آب به سختی از یکدیگر جدا شوند.
2. **HF (هیدروفلوریک)**:
نقطه جوش HF نیز بالا است (19.5 درجه سانتیگراد) به خاطر وجود پیوندهای هیدروژنی، اما این پیوندها به نسبت آب کمتر قوی هستند. این به دلیل الکترونگاتیوی بالای فلور (F) و همچنین وجود یک اتم هیدروژن (H) است، ولی قدرت پیوند هیدروژنی در HF به اندازهی آب نیست.
3. **NH₃ (آمونیاک)**:
نقطه جوش NH₃ (−33.34 درجه سانتیگراد) نسبتاً پایین است. در اینجا نیز پیوندهای هیدروژنی وجود دارد، اما تعداد و قدرت آنها نسبت به آب کمتر است، زیرا الکترونگativity نیتروژن کمتر از اکسیژن است و همچنین مولکولهای گاز به سهولت میتوانند از یکدیگر فاصله بگیرند.
4. **C₂H₅OH (الکل اتیلیک یا اتانول)**:
نقطه جوش C₂H₅OH (78.37 درجه سانتیگراد) به خاطر وجود پیوندهای هیدروژنی است، اما این پیوندها نسبت به آب قوی نیستند زیرا در کنار این پیوندها، نیروی واندروالسی و پیوندهای کربن-هیدروژن هم وجود دارد.
**نتیجهگیری**:
از نظر نقطه جوش، به ترتیب از پایینترین به بالاترین:
- NH₃ < HF < C₂H₅OH < H₂O
دلیل این ترتیب نیز در قدرت پیوندهای هیدروژنی، تعداد آنها و نوع نیروهای بین مولکولی نهفته است.
